Een gastblog van Janny, een vaste klant van Vitaal door Water:

Afgelopen 2 maanden liep in de camino naar Santiago de Compostela in Spanje. Een bijzondere tocht waarin ik 800 km te voet ging door de pyreneën naar de oceaan.

Water was een belangrijk en zeer aanwezig onderdeel van de camino. Het begon met regen en dichte mist in de bergen, op de toppen zelfs sneeuw. Even wennen voor mijn lijf! Dagelijks was er ook stromend water. De eerste dagen als piepkleine beekjes op de stenen paadjes van de berg. Prachtig (en goed opletten, want glad!) hoe het water zijn weg vindt naar beneden, nooit rechtstreeks maar via allerlei sierlijke vormen meandert het de berg af. Terwijl ik liep te ploeteren de berg op en weer af stroomde het water zo lekker vrij en energiek.. met de stroom mee, dat was duidelijk!

Vaak liep het pad langs een beek of rivier met daarin natuurlijke kleine watervalletjes. Het geklater deed me goed. Pauzes aan de oever van zo’n beekje waren verkwikkend. Ik moest denken aan het verhaal van de vitalisers die water in haar oorspronkelijke staat terug brengt. Hier in de bergen was het fantastisch om water in haar natuurlijke vorm vrijuit te zien en voelen stromen.

De eerste weken was het koud en nat. Daarna kwam een droge warme fase. De beekjes en rivieren werden op een andere manier een fijne rustplek. Mijn warme, vermoeide voeten even laten voelen van het koele stromende water…. Heerlijk! De frisheid was fijn voor mijn voeten. Maar door werkelijk in het water te staan kreeg ik ook weer energie. Wat een levenskracht stroomt er door zo’n beek.

Overal op de camino zijn plaatsen om water te tappen voor pelgrims. In de steden is dit aangesloten op het kraanwater systeem, maar in de natuur zijn het bronnen uit de natuur. Wat een heerlijk water! In mijn vitaliserfles bleef het ook fijn lang fris en koel. De Spanjaarden zelf weten de bronnen ook erg te waarderen. In een klein stoffig dorpje kwam een meneer van boven de 90 jaar de ietwat verstopte bron aanwijzen naast zijn tuin. Hij was trots toen hij vertelde dat hij het water ook drinkt: kijk eens hoe kwiek ik nog ben! Inderdaad, een blijde, fitte meneer met humor. Hij en zijn vrouw zwaaiden ons na: Buen camino!